END:Δὲν βρίσκω ἄλλο τίτλο γιὰ αὐτὸ τὸ ἄρθρο ,σοβαρὰ σᾶς τὸ λέω.


Φορτισμένος συγκινησιακά,θά διαβάσετε το γιατί, ἀρχίζω την ἀνάρτηση σήμερα μέ ἕνα τραγούδι…σημαδιακό… ἀπολαῦστε το καί μέ δύο ἄλλα ,ἕνα στό μέσον τῆς ἀνάρτησης καί ἕνα στό τέλος θά τήν κλείσω .

Την 12/06/2010 ἀναρτήθηκε το πρῶτο ἄρθρο σέ αὐτό το ἱστολόγιο … ἄρα συμπλήρωσε 15ετία … καί σήμερα ,ἡμέρα των γενεθλίων μου ,την ὥρα πού πρίν 76 χρόνια γεννήθηκα ,το ἱστολόγιο… πάει στή σύνταξη μαζί μέ ὅλες τίς ἐφαρμογές τρίτων πού εἶναι συνδεδεμένες μέ αὐτό , μεγάλωσα πιά μου εἴπανε καί ὅτι πρέπει νά βάλω μυαλό .

Ἀπό σήμερα παύει καί ἡ ἐνεργός συμμετοχή μου καί στά ΜΚΔ , σπανίως θα γράφω ,δέν θά τα κλείσω …. ἁπλά γιά νά βλέπω ,ὅταν μπορῶ ,τίς δραστηριότητες των φίλων μου .

Μιᾶς καί εἶναι ἡ τελευταία ἐπικοινωνία μας ,θά ἤθελα νά ζωγραφίσω ὅπως ἐγώ νομίζω ὅτι ἀποτυπώθηκε το προφίλ μου στά ἀποκλειστικά δικά μου κείμενα .

Ἴσως διακρίνατε νά συνυπάρχει μιά δόση Εὐαισθησίας μέ μιά Ροκάδικη Ἐπαναστατικότητα ,δηλαδή μου ἄρεσε νά παίρνω θέση ἀπέναντι στά συμβαίνοντα ,κόντρα στό ρεῦμα ,ἀπέναντι στό ἄδικο καί ἰδίως ἀπέναντι σέ ὅ,τί θεωροῦσα Ἐθνικά Ἐπιζήμιο .

Ἦταν Ρόκ ὁ Τρόπος μου στό διαδίκτυο ,ὅπως πιστεύω ὅτι καί στήν καθημερινή ζωή μου ὅτι Εἶμαι ,Εἶμαι ὅτι δέν Εἶναι « Συστημικό » γιατί αὐτό πού στήν Πατρίδα μας ἔχει οἰκοδομηθεῖ ὡς Σύστημα-Κανόνων Λειτουργίας μιᾶς Κοινωνίας εἶναι ψευδεπίγραφα Δημοκρατικό ,εἶναι καθαρά ἀντιδημοκρατικό φτιαγμένο γιά ὑπάκουους ὑπηκόους καί ὄχι γιά Πολῖτες ,λειτουργεῖ δηλαδή εἰς βάρος της Κοινωνίας των Πολιτῶν .

Εἶμαι ὅτι δέν Εἶναι « Δῆθεν » Εἶμαι αὐτός πού βλέπω …μέ τα Λάθη του ,μέ τίς Ρυτίδες του μπροστά στόν καθρέφτη νά ξυρίζεται χωρίς τίτλους καί φιοριτοῦρες .

Προφανῶς αὐτός ὁ Ρόκ Τρόπος σημαίνει στάση ζωῆς ἀπέναντι στά πράγματα πού θεωρεῖς ὅτι ΛΑΘΟΣ συμβαίνουν. … καί γιά αὐτή τη στάση χρειάζεται νά συνυπάρχει Δύναμη ,γιά νά σπάσεις το «Χαλινάρι» πού κάποτε σου φόρεσαν ἤ προσπαθοῦν τώρα νά σου φορέσουν γιά νά Εὐθυγραμμιστεῖς μέ τα δικά τους θέλω,καί νά δεις τα πράγματα μέ τόν δικό τούς τρόπο σκέψεως .

Δύναμη γιά νά κοντράρεις ἀλλά καί Εὐαισθησία νά μή διστάζεις νά κλάψεις ἀκόμα γιά κάτι πού διάβασες , γιά μία παλιά Ἑλληνική ταινία πού βλέπεις ,γιά ἕνα τραγούδι πού κάτι σου θύμισε ἤ γιά μιά ἀνθρώπινη ἱστορία πού βλέπεις καί σέ συγκινεῖ .

Θέλει Δύναμη καί Εὐαισθησία γιά νά ζυγιάσεις τα Πρέπει του Συστήματος ἤ της σημερινῆς νοοτροπίας μέ τίς Ἰδέες σου ἤ τα δικά σου Θέλω ,ὁ ἀγῶνας κατά βάση Ἀναρχικός , Ἀτίθασος, Διαρκής καί μή παρεξηγηθῶ δέν ἀναφέρομαι σέ συμπεριφορές τσαμπουκᾶ ἤ των ἀναρχοάπλυτων πλουσιόπαιδων ἤ μή της πλατείας Ἐξαρχείων ,ἀναφέρομαι σέ Ἰδεολογικό Ἀναρχισμό δομημένων ἐξουσιῶν του μικροῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους πού ἀποδόμησαν το Μέγα Ἑλληνικό Οἰκουμενικό Ἔθνος.

Καί λίγα γιά τον μουσικό ὅρο Ρόκ πού χρησιμοποίησα παραπάνω ὡς Τρόπο Ζωῆς … ναί ὡς νεαρός μου ἄρεσε το Ρόκ το Ἑλληνικό περισσότερο ἀλλά καί το ξένο Ρόκ ἔναντι της ντίσκο μουσικῆς ,μου ἄρεσε καί μου ἀρέσει νά ἀκούω σιμο ,    Σιδηρόπουλο,Πανουση, Μαχαιρίτσα κ.α , ὅπως θά δεῖτε στό τραγούδι πού ἀκολουθεῖ … ἡ ροκιά εὐτυχῶς δέν τελείωσε .

Ὅπως μου ἀρέσει καί το λαϊκό τραγούδι μέ ὅλους τους μεγάλους στιχουργούς ,συνθέτες καί ἑρμηνευτές πού το ὑπηρέτησαν ,ναί καί Ρόκ καί Λαϊκό γιατί καί τα δύο εἶναι ἀντισυστημικά καί περιέχουν πόνο καί πάθος .

Ὁ Τρόπος μου ,θέλω νά πιστεύω ὅπως ἐκτέθηκε στά κείμενα μου ,δέν εἶναι ἀπορριπτικός των πάντων ,Εἶμαι καταρχήν καλοπροαίρετος … μέχρι ἀγαθότητας ( μέ την κακή σημερινή ἔννοια ) καί οἱ ἀντιδράσεις ἤ οἱ ἀμφισβητήσεις μου ὅπως διατυπώνονται γίνονται ὄχι γιά νά δείξω ὅτι τάχα ἀντιδρῶ ἄλλα διότι αὐτό πού βιώνουμε, εἰδικά σήμερα, εἶναι ἐντελῶς καί Ἄδικο καί Δῆθεν ,ἰδίως στήν Ἑλλάδα αὐτό πού προβάλλεται εἶναι ὁ ὀχαδερφισμός καί ὅτι ἔτσι κάνουν ὅλοι ἤ ὅλοι το ἴδιο εἶναι , ἡ δέ «…Δηθενιά » ἡ ὁποία ὄχι μόνο χτυπάει ταβάνι ´ἀλλά το τρύπησε ,ξεχείλισε καί ἡ Θάλασσα γέμισε ἐπιπλέοντες φελλούς … ἀμφοτέρων τῶν φύλων  .

Καί μιᾶς καί ἀνέφερα τα φύλα στήν παραπάνω παράγραφο … εὐτυχῶς πού ὁ κ. Π/Θ ἐσχάτως ἀνέφερε- ἀνακάλυψε ὅτι εἶναι … δύο … πέραν της φυσιολογικῆς-βιολογικῆς διαφορά ὡς πρός την ἐμφάνιση διαφέρουν καί στό μπλά μπλά … οἱ γυναῖκες συνήθως ἀρέσκονται σέ αὐτό ,οἱ ἄντρες εἶναι… Λάκωνες … οἱ ἄντρες δέν μιλοῦν πολύ λέει το λαϊκό ἆσμα … ἄν σας τύχει ἄντρας νά μιλάει πολύ ἐπί παντός ἐπιστητοῦ …. κενός εἶναι καί μέ το μπλά μπλά προσπαθεῖ νά καλύψει την κενότητα του … γειῶστε τον .

Δέν σας κρύβω ,διαδικτυακά αἰσθάνομαι ὅτι ἐλάχιστα ὦτα εὐήκοα στά κελεύσματα μου συνάντησα ,ἴσως οἱ ἰδέες μου νά εἶναι ἀδιάφορες ἤ τα ἐρεθίσματα μου δέν εἶχαν την ἔνταση πού ἔπρεπε γιά νά συγκινήσουν καί νά στοχεύουν το μυαλό των ἀναγνωστῶν ἤ ἀναγνωστριῶν .

Ἡ δική μου ἀσπίδα καί το δόρυ μου βρίσκονται πάντα στήν Σπάρτη καί στίς καλαμιές του Εὐρώτα,σχολιάζω ἤ γράφω ὅταν βλέπω κάτι νά μέ κάνει νά το θαυμάσω, νά το ἐξάρω ,ὅταν κάτι μέ κάνει νά συγκινοῦμαι ἤ νά κλαίω καί νά θυμώνω .

Ἡ δυνατότητα ἀποτύπωσης-διατύπωσης ἄρθρων στήν διαδικτυακή παρουσία μου, μέ το ὅποιο πρόσημό της ,γίνεται πάντα μέσα ἀπό τίς ἐθνικές καί κοινωνικές εὐαισθησίες ἑνός ἀγροτόπαιδου ἀπό το Ἕλος Λακωνίας πού πνευματικά δέν θέλησε νά γίνει ταξικός ἀποστάτης .

Αὐτός νομίζω ὅτι διαδικτυακά φαινόμουν , αὐτός εἶμαι , ἔδειξα θαρρῶ ὅτι δέν ἐπιζητοῦσα τήν ὑποστήριξη τῶν θέσεων μοῦ ἐξ ἀριστερῶν, δεξιῶν, θρήσκων ἤ ἀθέων ἀναγνωστῶν ἤ ἀναγνωστριῶν .

Σέ ὅσους οἱουσδήποτε πολιτικοῦ φάσματος …ἄν ἀρέσω, καλῶς, ἄν ὄχι… πάλιν καλῶς.

Ἀγαπῶ ὅλες καί ὅλους ἐσᾶς πού μοῦ κάνατε τήν τιμή νά μέ διαβάσατε ,θά ἐπιτρέπω καί δέν θά κλείσω τά σχόλια στά μέχρι τώρα ἄρθρα μου , δέν θά διαγράψω κανένα ἄρθρο ἀπό ὅσα ἐγώ ἔχω μέχρι τώρα γράψει ,ἔστω κι ἄν στήν πορεία τοῦ χρόνου ἀποδομηθοῦν , ὅταν τά ἔγραφα αὐτά πίστευα .

Στό ἱστολόγιο ὑπάρχουν καί πολλά ἄρθρα γιά τήν Ἑλληνική Γλῶσσα , ἀπό ἕνα σημεῖο καί μετά χρησιμοποίησα πολυτονική γραφή , ὡς συμβουλή , ἄν θέλετε δεχθῆτε την – εἶναι ὁ μόνος τρόπος διατήρησης τῆς προσωδίας , μή κακοποιεῖτε τήν Ἑλληνική Γλῶσσα ,σεβάστηκε την , εἶναι ἡ ἱερή κληρονομιά μας ,κουβαλάει ὁλόκληρους πολιτισμούς ,τήν Θρησκεία τῶν περισσοτέρων Ἑλλήνων ἀλλά καί μέ τίς ντοπιολαλιές της αἰῶνες τῆς ἱστορίας μας ὡς Ἔθνους .

Γνωρίζω ὅτι …ζητάω πολλά ,τοὐλάχιστον ἐμβαθύνετε στίς ρίζες τῶν λέξεων καί στήν ἐτυμολογία των ,νά ἀκριβολογεῖτε ὅταν συνδιαλέγεστε μέ κάποιον ,ἐνδεχομένως ἄθελα σᾶς νά χρησιμοποιήσετε ὕβριν καί ἄν ἀκόμα ἀντιπαρατίθεστε προσέξτε τίς λέξεις σας ,ὕβρεις χρησιμοποιοῦν οἱ ἀδύναμοι , ἡ δύναμη εἶναι ἀλλοῦ ,εἶναι στόν καθαρό νοῦ καί στήν σαφήνεια τῶν νοημάτων .

Σέ πολλά ἄρθρα μου πού ἀφοροῦν Ἐθνικά θέματα ἴσως ὑπάρχουν καί διαφορετικές πολιτικές θεωρήσεις … σεβαστές ἄν εἶναι τεκμηριωμένες καί μέ πείσουν …δέν ἔχω πρόβλημα νά ἀναθεωρήσω , ἄλλως ἄν κάποιος λέει πώς δέν τα βλέπει αὐτά πού γράφω τότε, ἤ μειωμένης ἀντίληψης εἶναι ἤ φοβᾶται νά ἀντιπαρατεθεῖ μέ το Σύστημα – πού εἶναι σεβαστό σέ ἕναν βαθμό – ἤ ἔχει ἐνσωματωθεῖ καί ἔχει ἀναλάβει ρόλο ὑπεράσπισης του Συστήματος .

Πίστευα ὅτι στήν ζωή μου εἶδα πολλά μά τελικά δέν εἶδα τίποτα , τώρα πιά ὅμως μέρα μέ την μέρα διαπιστώνω το δόρυ στομώνει καί ἡ ἀσπίδα σκουριάζει καί δέν εἴμαστε γιά πολλά- πολλά καί ἡ σκυτάλη πρέπει νά κρατηθεῖ ἀπό την νέα γενιά … κι ἐμεῖς νά ἀράξουμε πίνοντας το τσάι μας … ἄντε καί κάνα κρασί σάν μέσο ψυχοθεραπείας νὰ ὀνειρευόμαστε, νὰ ἀναπολοῦμε τὸ παρελθὸν καὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ κατανοήσουμε τὸ παρόν ….
Μὲ λίγο δασκαλίστικο ὕφος κι αὐτὸ ἂν μοῦ τὸ ἐπιτρέπετε ,ὅτι διδάξαμε … διδάξαμε , ὡς παλαιοι ἂς προσπαθήσουμε ,στοὺς νέους ,νὰ τοὺς ὑποδείξουμε ποιό κατά τὴν ἄποψη μᾶς εἶναι τὸ ΚΑΛΟ καὶ ἂς προσπαθήσουμε ὅσο καὶ ἂς μᾶς φαίνονται παράλογες οἱ συμπεριφορές τους καὶ οἱ ἀντιλήψεις των νὰ τὶς κατανοήσουμε- ὀχι νὰ τὶς μιμηθοῦμε γιατί θὰ γίνουμε ….ἀνεκδοτο , ἂν ὕπαρξη αὐτὴ ἡ ὄσμωση θὰ ἀμβλυνθεῖ τὸ χάσμα ἐπικοινωνίας τῶν γενεῶν .
Συγχωρεῖστε με , γράφοντας το κείμενο της ἀνάρτησης ἐν πολλοῖς ὡς Χρόνο χρησιμοποίησα τον Ἐνεστῶτα … κάτι πού ἀπό της δημοσιεύσεως καί μετά ὁ Ἐνεστώς ,γιὰ ἐμένα ,στό Ἱστολόγιο δέν θά ὑφίσταται .

Αὐτό πού θά ἤθελα ἀπό αὐτό το ἱστολόγιό μου νά κρατήσετε ,ἀπό αὐτά πού ἔχω γράψει ,τα βλέπετε στήν πρώτη του σελίδα ὡς τίτλους ἤ ὑποτίτλους καί εἶναι τα ἑξῆς ;

Ὥσπερ τοῖς σώμασι πρέπουσα τίς ἐσθής οὕτω καί τοῖς νοήμασι ἁρμόττουσα τίς ὀνομασία

Τίποτα δέν εἶναι τόσο σοβαρό ὅσο φαίνεται

Ἐγώ = 1/Γνῶσις

Ἡ ἀλήθεια δέν εἶναι ποτέ μόνο μία

Πρίν ἀπό 11 χρόνια κατέστησα ἀνενεργό ἕνα ἄλλο ἱστολόγιό μου ,το Τόνοι καί Πνεύματα καί μέ ἐκεῖνο το τραγούδι πού διάλεξα τότε γιά τον ἀποχαιρετισμό ἐκείνων των φίλων μέ το ἴδιο καί ἐσᾶς θέλω νά ἀποχαιρετίσω , δέν διάλεξα κάτι πιό ἔντονο γιατί ἡ Ρόκ φλόγα του ἀνθρώπου πού αἰσθάνεται ὅτι μεγαλώνει καί ὁλοκληρώνεται πρέπει κατά τη γνώμη μου νά ἐξελίσσεται πρός κάτι πιό ἤρεμο καί στωικό .

Σέ λίγες ὧρες ἀρχίζει μία νέα ἡμέρα ,μέ την Χάρη της Παναγίας νά συντροφεύει ὅλες καί ὅλους μας εὔχομαι το αὔριο καί το κάθε αὔριο νά εἶναι καλύτερο ἀπό το κάθε ἐχθές .

Νά ἔχετε Ὑγεία ,σᾶς καληνυχτίζω καί κάθε πρωί νά ξυπνᾶτε μέ χαμόγελο καί νά λέτε Καλημέρα σέ ὅποιον ,σέ ὅποια ἤ σέ ὅσους ἀγαπᾶτε .

Αὔριο θά εἶναι μία ἄλλη ἡμέρα γιά ὅλες καί ὅλους μας .

Νῖκος

Σπουδαῖοι τῶν Τεχνῶν


Ποιά εἶσαι ἐσύ πού γελᾶς καί κλαῖς μέσα στά φύλλα?
– Ἄχ μεῖνε!
– Ἄν σ’ ἀρέσει ἡ φωνή μου..

– ……….. -Χά χά χά..μιλάω..
– Χά χά χά…γελάω..
– Μά ποιά εἶσαι ;
– Ποιός εἶσαι ;
– Μέ λένε Νάρκισσο. Νάρκισσο Μοναχό
– Κι ἐμένα Ἠχώ..
-Εἶσαι ὄμορφη ;
– Ὄμορφη..
– Ἤθελα νά δῶ τα μάτια σου
– Ἄχ τα μάτια σου..
– Τα χείλια σου
– Ἄχ τα χείλια σου..
– Πῶς το πες τ’ ὄνομα σου ;
– Τ’ ὄνομα σου..
– Εἶπα Νάρκισσος
– Α, Νάρκισσος..
– Δέν εἶναι καί τόσο ὄμορφο ὄνομα..
– Ἄχ, ὄμορφο ὄνομα..
– Λίγο φτωχό
– Ἐμένα Ἠχώ..
– Θέλω νά σέ ρωτήσω Ἠχώ ἄν περνάει ἡ στράτα ἐδῶθε..
– Ἐδῶθε..
– καί ποῦ θά φτάσω ἄν την πάρω ἀπ’ ἐδῶ να ;
– Πουθενά..
– Πουθενά ;
– Πουθενά
– Παράξενο. Τρεῖς μέρες περπατάω καί τώρα ἐσύ μου λές πῶς σταματάει ἡ στράτα καί πῶς ἄλλο δέν μπορῶ νά πάω ;
– Ἐγώ σ’ ἀγαπάω..
– Εἶπες μ’ ἀγαπᾶς ;
– Μ’ ἀγαπᾶς ;
– Δέν εἶπα τέτοιο πράγμα ἐγώ
– Το πα ἐγώ !..
– Καί ποῦ μέ ξέρεις ; Ἐγώ δέ σέ ξέρω..
– Ἐγώ σέ ξέρω!
– Ἐγώ σέ ξέρω μοναχά ἀπ’ τη φωνή σου
– Ἄκουσα στά λαγκάδια τη φωνή σου..
– Χθές το βράδυ τραγούδησα μακριά στίς φτέρες
– Σ’ ἄκουσα στίς φτέρες..
– Εἶμαι πολύ λυπημένος..
– Λυπημένος ;..
– Θέλω νά βρῶ κάτι πού νά τ’ ἀγαπάω..
– Ἐγώ το βρῆκα..σ’ ἀγαπάω..
– Κανείς δέν νοιώθει μέσα μου τί νοιώθω
– Ἐγώ σέ νοιώθω..
– Ό,τι ἀγάπησα ὡς τώρα, το παράτησα. Το πιστεύεις ; Κράτησε τόσο λίγο. Τόσο λίγο!
– Τόσο λίγο..
– Ἔχω ἕνα μικρό δαίμονα μέσα μου πού τα γκρεμίζει  ὅλα,σέ μιά στιγμή. Ό,τι ἀγαπάω φτερουγίζει καί φεύγει. Ὅτι ἀγγίζω χάνεται. Γι’ αὐτό τραγουδάω τη νύχτα…
– Σ’ ἄκουσα τη νύχτα..
– …θλιμμένα..
– Ἄχ νά τραγούδαγες γιά μένα..
– Γι’ αὐτό περπατάω τη μέρα, μέχρι νά λυθοῦν τα γόνατά μου καί νά πέσω καταγῆς.
– Ἄχ νά σ’ ἀγκάλιαζα στή Γῆς..
– Ἡ πρώτη μου ἀγάπη ἦταν ἕνα πουλί. Μά σάν ἔμαθα το τραγούδι του το βαρέθηκα. ὕστερα ἀγάπησα μιάν ὄμορφη πού ἡ ὀμορφιά της μάραινε τα λουλούδια. Μά σάν ἔγινε δικιά μου τη βαρέθηκα. Ἔπειτα ἀγάπησα τα ὄμορφα λόγια, τα νυχτιάτικα τραγούδια καί τίς κρυφές σκέψεις. Μά κι ἐκεῖνα γρήγορα τα βαρέθηκα. Πέρασα πάνω ἀπ’ ὅλα, καλπάζοντας σάν νά ‘μουνα καβάλα, πάνω σ’ ἕνα μανιασμένο ἄσπρο ἄλογο πού ὅλο ἔτρεχε καί πουθενά δέ στεκόταν, νά πάρω λίγη ἀνάσα καί νά βρῶ λίγη χαρά!
– Δέν ὑπάρχει χαρά..
– Ἀλίμονο ἄν δέν ὑπάρχει χαρά γιά μένα..
– Οὔτε γιά μένα..
– Γιατί ὅταν γελάω γελᾶς καί ὅταν κλαίω κλαῖς ;
– Πονάω ὅταν κλαῖς..
– Παράξενα ἐσύ συμπονᾶς τον ξένο πόνο..
– Πές μου τί χρῶμα ἔχουν τα μάτια σου καί τα μαλλιά σου ; – Σάν τα δικά σου..
– Κι ἡ φωνή σου ;
– Σάν τη δική σου..
– Ἐγώ δέν ἔχω ταίρι στόν κόσμο νά μου μοιάζει.. Μέ λένε Νάρκισσο. Νάρκισσο Μοναχό.
– Κι ἐμένα Ἠχώ…

Συνάντηση Πούτιν και Τραμπ: Τι θα μπορούσε να συμβεί;


 

Θα υπάρξει διπλωματική αλλαγή μετά την επικείμενη συνάντηση των προέδρων Ρωσίας και ΗΠΑ; Το Κρεμλίνο αναφέρει ότι μια συνάντηση Πούτιν-Τραμπ θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σύντομα.

Γιατί η Ρωσία έχει όμως το πάνω χέρι;

«Τα ρωσικά στρατιωτικά εδαφικά κέρδη δείχνουν την αυξανόμενη αδυναμία των ουκρανικών δυνάμεων», λέει στο Sputnik, μεταξύ άλλων, ο Πάολο Ραφόνε, στρατηγικός αναλυτής.

Όπως σημειώνεται, αναφορικά με την προέλαση της πρώτης γραμμής της Ρωσίας:

  • Στις 31 Ιουλίου, απελευθερώθηκε το στρατηγικό Τσάσοφ Γιαρ στην Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ, ανοίγοντας τον δρόμο προς το Κραματόρσκ και το Σλαβιάνσκ
  • Το Κρασνοαρμέισκ (Ποκρόφσκ) είναι περικυκλωμένο

Αλλά οι μετατοπίσεις στο πεδίο της μάχης δεν είναι ο μόνος παράγοντας που διαμορφώνει τις συνομιλίες, τονίζεται:

Στην παγκόσμια σκηνή:

  • Η Ρωσία επεκτείνει τις συνεργασίες με τις ομάδες των BRICS, SCO και ευρασιατικών και απέχει πολύ από το να είναι απομονωμένη
  • Οι BRICS απορρίπτουν την μπλόφα των δασμών των ΗΠΑ, δεσμευόμενοι για στενότερους δεσμούς με την Ρωσία
  • Η οικονομία της Ρωσίας παραμένει, μεταξύ άλλων, ανθεκτική και αποσυνδεδεμένη από την Δύση

Τι θα μπορούσε να φέρει στο τραπέζι ο Τραμπ;

Ο Ραφόνε παραθέτει διάφορες επιλογές, σύμφωνα πάντα με το Sputnik:

  • Σταδιακή άρση των κυρώσεων και επανένταξη της Ρωσίας στο εμπόριο
  • Επ’ αόριστον αναστολή της υποψηφιότητας ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ
  • Επανεκκίνηση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας για ανανέωση ή αντικατάσταση συνθηκών που λήγουν
  • Δημιουργία ενός νέου στρατηγικού πλαισίου ασφάλειας για την Ευρώπη

Ωστόσο, ο αναλυτής προειδοποιεί ότι ο Τραμπ βρίσκεται «υπό εσωτερική πίεση», επομένως «είναι απρόβλεπτο πόσα μπορεί να πετύχει συγκεκριμένα κατά την διάρκεια της θητείας του που απομένει».

Στάλθηκε από το iPad μου

Ο Κυριάκος, το κράτος και ο… Άνταμ Σμιθ!


 

Του Strange Attractor


«Μα πού είναι το κράτος;» φωνάζουν δεκαετίες τώρα οι πολίτες, και κυρίως οι φοροφυγάδες, όταν τους τυχαίνει η στραβή.

Διότι μπορεί η φοροδιαφυγή να είναι το Νο1 σπορ των Ελλήνων, αλλά όλα κι όλα, θέλουμε και τα περιπολικά μας, και τα πυροσβεστικά μας, και τα ασθενοφόρα μας δίπλα στο αυθαίρετό μας, μόλις μας συμβεί κάτι.

«Μα γι’ αυτό εδιώξαμεν τον Τούρκον; Για να πλερώνομεν χαράτσια;»

Αυτή ήταν η αντίδραση των κοτζαμπάσηδων, μόλις συστάθηκε το νεοελληνικό κράτος, και ο Καποδίστριας αποφάσισε να βάλει φόρους.

Και ερχόμαστε στο σήμερα, όπου οι μελανιασμένοι από τα σύγχρονα χαράτσια, π.χ. ΕΝΦΙΑ, συμπατριώτες μας, αποφάσισαν να ψηφίσουν τον φιλελεύθερο Κυριάκο, μπας και μειώσει ή καταργήσει τους φόρους, και πάρει ξανά μπροστά η αγορά και η οικονομία.

Κάτι δηλαδή που δεν πρόλαβε να κάνει ο μπαμπάς του στις αρχές των ‘90ς, μιας και τον φάγανε τα συμφέροντα και οι «σαμαράδες».

Είχε προλάβει όμως να απελευθερώσει την τιμή των καυσίμων (ανάμεσα σε άλλα πολλά παρόμοια πρωτοποριακά μέτρα) και έκτοτε έχουμε από τα πιο φθηνά καύσιμα στον πλανήτη, που δυστυχώς όμως με τους φόρους γίνονται από τα πιο ακριβά… λεπτομέρειες θα μου πείτε.

Και έτσι ο φιλελεύθερος Κυριάκος έβαλε μπρος το δικό του όνειρο, όχι μειώνοντας φόρους και χαράτσια (400 και πάνω μνημονιακοί νόμοι και φόροι συνεχίζουν να ισχύουν κανονικά), αλλά μειώνοντας το κράτος, και πιο συγκεκριμένα τους κρατικούς ελέγχους σε όλες σχεδόν τις δραστηριότητες μιας συντεταγμένης (χα χα) κοινωνίας.

Κάτι που ούτε ο Άνταμ Σμιθ, ο ιθύνων νους της ελεύθερης αγοράς δεν σκέφτηκε να προτείνει, αφού εκτός από το «αόρατο χέρι της αγοράς», πίστευε και στην πανταχού παρουσία του κράτους που θα το ήλεγχε.

Ψιλά γράμματα για τους «άριστους» θα μου πείτε… Συνέχεια ανάγνωσης Ο Κυριάκος, το κράτος και ο… Άνταμ Σμιθ!

Ἐγώ = 1 / Γνῶσις ….ἡ ἀλήθεια δέν εἶναι ποτέ μόνο μία …..

Σχεδίασε έναν Ιστότοπο όπως αυτός με το WordPress.com
Ξεκινήστε