1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ – ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ – ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – 1/4, 09:00, ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 4ος Όροφος, αίθουσα Δ100 Γ' Την 1η Απριλίου 2026 ξεκινάει στο Εφετείο Αθηνών η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Μια δίκη που έρχεται σε μια εποχή όπου η καταστολή βαφτίζεται «ασφάλεια» και το δόγμα «Νόμος και Τάξη» αποτελεί αιχμή της... Continue Reading →

Η ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν και ο αμυντισμός στη Δύση 

Ιμπραήμ Χατζηκαρσλί  Για το Avantgarde  “Το ζήτημα δεν βρίσκεται στις αποχρώσεις που υπάρχουν και ανάμεσα στους αριστερούς. Το ζήτημα βρίσκεται στο ρεύμα. Όλη η ουσία βρίσκεται στο ότι δεν είναι εύκολο να είσαι διεθνιστής στην πράξη στην εποχή του φρικτού ιμπεριαλιστικού πολέμου. Τέτοιοι άνθρωποι είναι λίγοι, όμως μονάχα αυτοί αντιπροσωπεύουν όλο το μέλλον του σοσιαλισμού,... Continue Reading →

Πολιτικό Καφενείο: Η Πατρίδα μας δεν απειλείται. Απειλεί.

Ο πόλεμος είναι εδώ! Έπειτα από τον πόλεμο των 12 ημερών και τις διαδηλώσεις του Ιανουαρίου, οι Αμερικάνοι, για άλλη μια φορά, επιχειρούν να ασκήσουν τη μέγιστη πίεση εναντίον του Ιράν. Ο στόχος τους δεν είναι άλλος από το να βάλουν ένα τέλος στην Ισλαμική Επανάσταση που αποτέλεσε τον αιμοδότη των σημαντικότερων αντιιμπεριαλιστικών κινημάτων της... Continue Reading →

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗ ΦΑΡΑ ΝΤΙΜΠΑ-ΠΑΧΛΑΒΙ (1967)

Εισαγωγή Καθώς η 8η Μάρτη έχει καθιερωθεί ως “Ημέρα της Γυναίκας” και το φεμινιστικό είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει κατορθώσει να αποκτήσει μια θέση στον σημερινό πολιτικό λόγο, ερώτημα αποτελεί - όχι το τι συμβολίζει αυτή η μέρα, αλλά πως γίνεται αντιληπτή η γυναικεία χειραφέτηση από τα δρώντα υποκείμενα του προαναφερθέντος αγώνα. Για μας... Continue Reading →

Σοσιαλνατοϊσμός – Αριστερή ακτιβίστρια καλλιεργεί συμπάθεια προς τους Αζόφ ενώ υπερασπίζεται την Ουκρανία

Πρωτότυπο άρθρο: Πρωτότυπο άρθρο: Susann-Witt-Stahl, Ukraine-Aktivistin will Verständnis für „Asow“, Wolfsangeln und Krieg fördern. Mit Faschisten gegen Russland, Unsere Zeit. Sozialistische Wochenzeitung – Zeitung der DKP, 27 Φεβρουαρίου 2026. Μετάφραση: Σύντροφος Κ. Το κίνημα «αριστερή αλληλεγγύη προς την Ουκρανία» πιέζει έντονα για περισσότερη στρατιωτική υποστήριξη προς τις δυνάμεις του Κιέβου. Σε διαδήλωση για την τέταρτη... Continue Reading →

Ο «αντιϊμπεριαλισμός των ηλιθίων» και η αποικιοποίηση του αναρχισμού

Στέλιος Ιορδάνου  Σύσσωμα τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, εδώ και τουλάχιστον ένα μήνα, ζυμώνουν αδιάκοπα τα μυαλά των υπηκόων του πρώτου κόσμου, λειτουργώντας ως μηχανισμοί ιδεολογικής προετοιμασίας για την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν. Κάθε μέρα φιλοξενούν στα πάνελ τους αναλυτές, στρατιωτικούς και κάθε λογής ειδικούς για να γεμίσουν τη συζήτηση με ένα κάρο τεχνικές στρατιωτικές... Continue Reading →

Όλοι/-ες στη συγκέντρωση για τα Τέμπη!

Έναν χρόνο μετά τη μεγάλη διαδήλωση για τα Τέμπη και όλα μοιάζουν να είναι διαφορετικά. Η προοπτική ενός μαζικού κινήματος τροφοδότησε κάθε προοπτική και όρεξη. Η κυβέρνηση είχε αρχίσει να αγχώνεται από το μπαράζ των αποκαλύψεων για τη συγκάλυψη, με αρκετά ποντίκια να εγκαταλείπουν άτακτα το πλοίο, ενώ κάθε σχέδιο δεξιά και αριστερά φαίνεται πως... Continue Reading →

Τι γυρεύει ο Τούρκος στο «Αιγαίο μας»;

Της Αφροδίτης Καμό Αλήθεια, μήπως η Ελλάδα είναι καμιά σοσιαλιστική χώρα; Μήπως ανήκει στις χώρες που τους επιτίθεται η Δύση και ο ιμπεριαλισμός επειδή σήκωσε ανάστημα απέναντι στους τραμπούκους; Γιατί τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τη συνάντηση Ελλάδας–Τουρκίας, βλέπουμε διάφορες οργανώσεις της αριστεράς να έχουν λυσσάξει με τις «απαράδεκτες» διεκδικήσεις της τουρκικής πλευράς, βγάζοντας λάδι... Continue Reading →

Βενεζουέλα: Προδοσία ή Διαπραγμάτευση;

Του Νίκου Μωραίτη  Γιατί οι Αμερικάνοι δεν έκαναν ένα νέο Ιράκ στην Βενεζουέλα; Αν μπορούσαν δεν θα το είχαν κάνει ήδη; Γιατί σε τελική ανάλυση να χάνουν χρόνο ενώ θα μπορούσε να λυθεί η ιστορία πολύ πιο εύκολα; Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την απάντηση, αλλά μόνο να πιθανολογήσουμε για το τι έχει η ηγεσία των... Continue Reading →

Προδόθηκε η Μπολιβαριανή επανάσταση; 

Γράφει για το Avantgarde ο Ιμπραήμ Χατζηκαρσλί Τον τελευταίο καιρό πολλά έχουν ακουστεί για τη Βενεζουέλα και τα γεγονότα μετά την απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο. Περίλαμπρα σενάρια περί προδοσίας από μέσα, προδοσίας από τη Ρωσία και την Κίνα και φυσικά εξαγοράς της βενεζολάνικης γραφειοκρατίας μετά την εξαφάνιση του "μεγάλου ηγέτη". Για άλλη μια φορά... Continue Reading →

Υπάρχει λογοκρισία στο Indymedia;

Παρότι η συντακτική του Indymedia δεν είχε κανένα πρόβλημα να δημοσιεύει κείμενά μας στο παρελθόν (και τον τελευταίο Δεκέμβρη), αυτό φαίνεται να έχει αλλάξει τελευταία. Πριν έναν μήνα, μετά από αποστολή άρθρου με τίτλο «οι απατεωνιές της Αριστεράς» , η συντακτική του Indymedia, όπως έχει κάνει και παλιότερα σε άλλες παρεμβάσεις που είχαμε στείλει, δεν... Continue Reading →

Πολιτικό καφενείο: Η Δύση σε κατάσταση Εξαίρεσης

Τους Δυτικούς δεν τους απασχολεί μόνο το Ιράν. Ενώ προσπαθούν μανιωδώς να αρπάξουν την ανυπότακτη Ανατολή με μπόμπες και προσχηματικά δικαιώματα, στρέφουν την προσοχή τους και στο «νοικοκύρεμα» της πατρίδας τους. «Σαν πολλοί μεξικανοί δεν μαζευτήκανε τελευταία στην Αμερική;», ρωτάει ο Τραμπ λίγο πριν πυροβολήσει εν ψυχρώ. Μόνο που τώρα τα αμερικάνικα Freikorps δεν βασανίζουν... Continue Reading →

Από την κρίση στην επανάσταση

Του Νίκου Μωραΐτη  Εισαγωγή Αδιαμφισβήτητα, το μπλέξιμο με την διεθνή ταξική πάλη μας βγάζει από την φούσκα μας. Το να ασχολείσαι με το τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη, τη Ρωσία και το Ιράν και τις κρατικές αντιπαραθέσεις με τον ιμπεριαλισμό οξύνει το πολιτικό σου κριτήριο. Την ίδια στιγμή αποδεικνύει το πόσο επαρχιώτες είναι όσοι περιορίζουν την... Continue Reading →

Για την αθλιότητα της πολιτικής του βιώματος

Γράφει για το Avantgarde ο Αντόν Μιχαήλοβιτς Αν θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε την μεταψυχροπολεμική περίοδο με δύο λέξεις, αυτές ίσως θα ήταν οι εξής: Ιμπεριαλιστική Παλινόρθωση. Η ήττα του ανατολικού μπλοκ και η κατάρρευση του «Υπαρκτού Σοσιαλισμού» έφερε μία σειρά μεγάλων αλλαγών παγκόσμιας κλίμακας. Οι πρώην κεντρικά σχεδιασμένες οικονομίες άνοιξαν και ταχύτατα φιλελευθεροποιήθηκαν. Τα εθνικά... Continue Reading →

Όλοι στην συγκέντρωση σήμερα! Πίσω κανίβαλοι!

Η δολοφονία των 15 μεταναστών στην Χίο δεν είναι ένα ατυχές δυστύχημα. Είναι μία κρατική δολοφονία, συνειδητά οργανωμένη από ΕΕ και Ελληνική Κυβέρνηση, και εκτελεσμένη από τους κρατικούς βραχίονες του λιμενικού και της Frontex. Εδώ και πολλά χρόνια, η Ελλάδα αποτελεί τον Ακρίτα του δυτικού πολιτισμού. Ποιού πολιτισμού; Της ιμπεριαλιστικής λεηλασίας, της ανισότητας, του σκοταδισμού... Continue Reading →

Ιράν: περί εξεγερμένων, ηθοποιών και χρεωκοπημένων – και φυσικά μαρμοτών

Άρα δεν υπάρχουν οι εξεγερμένοι; Είναι ηθοποιοί; Η απάντηση είναι: όχι, δεν υπάρχουν. Και ναι, είναι ηθοποιοί.

Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα (συνήθως)

Του Π. Κ. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους κανείς μπορεί να επιλέξει να ασχοληθεί με την πολιτική. Κάποιοι το κάνουν για να πλουτίσουν και να μπορούν να κυκλοφορούν στις ρούγες του χωριού τους με φερράρι. Άλλοι για να αποκτήσουν εξουσία. Άλλοι επειδή έτσι λέει η οικογενειακή παράδοση. Και χίλιους δυο άλλους λόγους. Άλλοι το... Continue Reading →

Ο Αποικιακός χαρακτήρας της Αλληλεγγύης: Ιράν, Ιμπεριαλιστική Επιθετικότητα και το Τυφλό Σημείο της Δυτικής Αριστεράς

Link:  https://doi.org/10.1080/19436149.2025.2576342   Μετάφραση: Γ.Μ. των Brahim Rouabah & Corinna Mullin  Εισαγωγή Avantgarde Είναι πράγματι εντυπωσιακό το πόσες αριστερές οργανώσεις γύρισαν τούμπα μέσα σε ένα εξάμηνο για το ζήτημα του Ιράν. Η ελάχιστη αξιοπρεπής στάση του “Κάτω τα χέρια από το Ιράν” κατά τον πόλεμο των 12 ημερών, προ ολίγων ημερών μετατράπηκε σε ενθουσιώδη στήριξη του... Continue Reading →

Οι απατεωνιές της Αριστεράς 

Γράφει για το Avantgarde Στέλιος Ιορδάνου  Αρκεί απλώς ένα μολύβι, ένας παγκόσμιος χάρτης και μια σταλιά μυαλό για να ενώσει κανείς τις κουκίδες: Βενεζουέλα, Κούβα, Κολομβία, Βραζιλία, Ρωσία, Σαχέλ, Παλαιστίνη, Συρία, Λίβανος, Υεμένη, Ιράν, Κίνα. Αυτό που ακόμα κι ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει, η αριστερά της Δύσης δείχνει να δυσκολεύεται ή, εν πάση περιπτώσει, προσποιείται... Continue Reading →

Πολιτικό καφενείο: Γιατί με τους «δικτάτορες»;

Σαν πολύ φαίνεται να ζορίζεται η εγχώρια αριστερά με τις τελευταίες εξελίξεις. Πώς γίνεται να πάρουμε θέση υπέρ του Μαδούρο; «Μα η κυβέρνηση της Βενεζουέλας είναι σοσιαλδημοκρατική, προάγοντας διώξεις εναντίον κομμουνιστών». Είναι, λένε, ένα αστικό καθεστώς σοσιαλδημοκρατικής κοπής, ένας διαχειριστής του συστήματος που δεν «κοινωνικοποίησε τα μέσα παραγωγής». Είναι, λένε, ένα «καθεστώς» που ανήκει σε... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Σχεδίασε έναν Ιστότοπο όπως αυτός με το WordPress.com
Ξεκινήστε