Την 2η συνεχόμενη νίκη σε επίσημο παιχνίδι πέτυχε για πρώτη φορά φέτος η ομάδα μας κερδίζοντας τους 3 βαθμούς σε έναν αγώνα όπου περιθώρια για απώλειες δεν υπήρχαν. 2 νίκες λοιπόν κόντρα στις 2 πιο αδύναμες ομάδες που έχουμε αντιμετωπίσει στην φετινή αγωνιστική χρονιά. Το κάναμε το χρέος μας, πήραμε την πρόκριση στο κύπελλο, πήραμε τους 3 βαθμούς με την Δόξα αλλά ως εκεί… Πέρα λοιπόν από την ουσία που είναι η νίκη νομίζω θα συμφωνήσετε ότι δεν είδαμε τίποτα παραπάνω. Ούτε ίχνος αλλαγής, ούτε ίχνος βελτίωσης, ούτε ίχνος μιας προσπάθειας παραπάνω, ούτε ίχνος αλλαγής φιλοσοφίας, ούτε ίχνος διάθεσης να διορθωθούν τα κακώς κείμενα που έχουν μετατρέψει μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τον ελκυστικό ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που χαιρόσουν να τον βλέπει να πρέπει να βάλεις κολλύριο στα μάτι για να τον παρακολουθήσεις. Το να κάνουμε τις υποθέσεις μας για το πως θα μπορούσε να εξελιχθεί το παιχνίδι αν η Δόξα δεν έμενε από νωρίς με 10 παίκτες είναι περιττό μιας και με δεδομένο το αριθμητικό πλεονέκτημα αυτό που παρακολουθήσαμε στην συνέχεια ήταν ακόμη πιο λυπηρό από αυτό που είχε προηγηθεί. Ευτυχώς λίγο πριν το τέλος ήρθε το γκολ του Καπετάνου που μας έβγαλε από την δύσκολη θέση των τελευταίων λεπτών όπου πολύ πιθανό να βιώναμε στιγμές Εργοτέλη, ΟΦΗ ή Πανθρακικού γεμάτο άγχος και αγωνία μέχρι να ακουστεί το τελικό σφύριγμα της λήξης. Για ακόμη μια φορά νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε ξεχωριστά την απόδοση κάθε παίκτη μιας και η συνολική εικόνα ήταν αποκαρδιωτική αλλά αν θα διάλεγα έναν παίκτη σαν «δείγμα γραφής» του σημερινού ΑΡΗ αυτός θα ήταν ο Κάρλος Τόχα. Για άλλο ένα παιχνίδι βασικός και αναντικατάστατος χωρίς ουσιαστικό ρόλο στον χώρο του κέντρου, να γυρνάει την μπάλα διαρκώς προς τα πίσω, να κάνει 10 βήματα πίσω κάθε φορά που σκέφτεται να κάνει ένα εμπρός, να μην τολμάει μια «έφοδο» να μην έχει μια έμπνευση για κάποια προωθημένη μπαλιά. Έτσι ακριβώς ήταν ολόκληρος ο ΑΡΗΣ σήμερα και από την στιγμή που αυτή η αγωνιστική συμπεριφορά επιβραβεύεται με συνεχή παρουσία στην βασική 11αδα τότε λογικό είναι αυτόν τον ΑΡΗ να βλέπουμε και στην συνέχεια. Αν λοιπόν ο Πρόμπιερζ είναι ευχαριστημένος με εμφανίσεις τύπου Τόχα τότε νομίζω ότι είναι συνολική εικόνα του ΑΡΗ είναι φυσιολογική και κάπως έτσι θα συνεχιστεί… Με τα μέχρι τώρα δεδομένα δεν μπορώ να βασιστώ κάπου για να ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ παρά μόνο στον αέρα αλλαγής και την αισιοδοξία που φέρνει παραδοσιακά ο ερχομός του νέου χρόνου. Ας ελπίσουμε λοιπόν ο νέος χρόνος να φωτίσει όλους όσους αποτελούν τον ΑΡΗ και να μας δείξουν με την σειρά τους τον καλύτερο ΑΡΗ που όλοι θέλουμε…
Filed under: Ποδόσφαιρο | Tagged: ποδοσφαιρο,ΑΡΗΣ,ΔΟΞΑ,ΔΡΑΜΑ,ΕΛΛΑΔΑ,ΕΥΡΩΠΗ,ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ,ΛΕΣΧΗ ΦΙΛΩΝ ΑΡΗ,ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ,ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ,ΣΟΥΠΕΡΛΙΓΚΑ | 8 Σχόλια »



