Τέλος και ο Τσιώλης από την ομάδα που συνεχίζει αυτήν την κακή παράδοση με την καρέκλα του προπονητή όπου κανείς δεν στεριώνει… Τώρα βέβαια όταν ο Έκτόρ Ραούλ Κούπερ δεν μπόρεσε να στεριώσει θα τα κατάφερνε ο Σάκης Τσιώλης? Δύσκολο ως αδύνατο. Σύμφωνα με τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν για τους προπονητές στην Ελλάδα ο Καρδιτσιώτης προπονητής άντεξε πάρα πολύ στον ΑΡΗ μας. Αν βγάλουμε το περσινό εντυπωσιακό 5 στα 5 που έπεισε ακόμη και τους πλέον δύσπιστους(σαν και εμένα) στα 6 επίσημα παιχνίδια της νέας σεζόν δεν είδαμε απολύτως ΤΙΠΟΤΑ. Και όταν λέω ΤΙΠΟΤΑ κυριολεκτώ 100%. Μπορεί να συνηθίζουμε να λέμε ότι το αποτέλεσμα μετράει αλλά νομίζω ότι στην περίπτωση του Τσιώλη δεν ήταν το αποτέλεσμα που μέτρησε αλλά η τραγική εικόνα χωρίς αρχή και τέλος. Σίγουρα η συγκομιδή των 4 βαθμών είναι πενιχρή ιδίως με ένα τόσο βατό πρόγραμμα αλλά αν είχαμε να πιαστούμε από κάπου, αν είχαμε εντοπίσει ένα θετικό στοιχείο ή έστω ένα ίχνος βελτίωσης νομίζω ότι θα τον στηρίζαμε κυριολεκτικά τον Τσιώλη μέχρι τέλους. Ιδανικό παράδειγμα είναι το παιχνίδι με τον Εργοτέλη όπου αν και χάσαμε την νίκη με τον πλέον πικρό τρόπο όλοι μίλησαν για βελτίωση και για κάποια θετικά στοιχεία που επιτέλους έδειξε η ομάδα μας πάνω στο γήπεδο. Όταν όμως ακολουθούν άλλες 2 αναμετρήσεις με 2 προβληματικές ομάδες όπως είναι ο μπάογκ και η αεκ και μετά βίας παίρνεις έναν βαθμό δείχνοντας ένα τόσο τραγικό πρόσωπο τότε μάλλον τα θετικά στοιχεία που πολλοί είδαμε στην Κρήτη ήταν μια απλή παρένθεση που απλά έτυχε και βγήκε σε εκείνο το παιχνίδι. Όταν λοιπόν δεν υπάρχει βελτίωση ακόμη και σε ένα κακό σύνολο παικτών(αν δεχθώ ότι φταίνε οι παίκτες) μετά από 4 μήνες και 6 επίσημα παιχνίδια τότε ή δεν γίνεται δουλειά ή η δουλειά που γίνεται είναι πάνω σε λάθος πλάνο. Δεν θα λυπηθώ καθόλου τον Τσιώλη γιατί ήξερε πάρα πολύ καλά τι έκανε όταν έφευγε προετοιμασία με τόσους πιτσιρικάδες, όταν δήλωνε ότι θέλει επιθετικό αλλά δεν πειράζει και αν δεν πάρουμε, όταν δήλωνε εμπιστοσύνη στο υλικό της ομάδος του και οι πράξεις του έδειχναν άλλα, όταν μιλούσε διαρκώς σαν καλός επαγγελματίας με τα καλύτερα λόγια για την διοίκηση του ΑΡΗ που έβαλε την υπογραφή της στον χειρότερο μεταγραφικό σχεδιασμό των τελευταίων ετών… Λέμε να στηρίζουμε προπονητές αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε και ποιοι προπονητές τελικά αξίζουν την τυφλή εμπιστοσύνη μας. Αν λοιπόν είναι να στηρίξω τυφλά έναν προπονητή θα προτιμούσα να είχε το βαρύ βιογραφικό του Κούπερ ή αν μιλάμε για «ανερχόμενο» σαν τον Τσιώλη θα προτιμούσα ένα δικό μας παιδί όπως ήταν ο Μιχαλήτσιος όπου γρήγορα γρήγορα τον στείλαμε σπίτι του γιατί άρχισε να «κελαηδάει» στις συνεντεύξεις τύπου και να μην απαγγέλλει το επίσημο διάγγελμα της ΠΑΕ. Πέρασε και αυτό, ένας κύκλος έκλεισε ένας νέος σύντομα θα αρχίσει με τον ερχομό του νέου προπονητή αλλά κατά ένα διαβολικά μαγικό τρόπο πάλι στον ίδιο κύκλο βρισκόμαστε όπου όλοι οι προπονητές βγαίνουν σκάρτοι, όλοι οι παίκτες βγαίνουν σκάρτοι, όλοι πρέπει να αλλάξουν εκτός από αυτούς που τους φέρνουν. Όσο για την προπονητολογία δεν μου αρέσουν τα πισωγυρίσματα και σίγουρα τα ονόματα των Όγιος και Μπάγεβιτς που κυκλοφορούν είναι προϊόν «Ράδιο Αρβύλα» αλλά για εμένα με τον μεν Όγιος απόλαυσα το ποδόσφαιρο που έπαιζε ο ΑΡΗΣ με τον δε Μπάγεβιτς είδα τον πιο ουσιαστικό ΑΡΗ με εξαίρεση ένα καταραμένο παιχνίδι… Πάντως σε γενικές γραμμές οι αλλαγές προπονητή συνήθως μας βγαίνουν σε καλό, ας ελπίσουμε και αυτήν την φορά να συμβεί κάτι ανάλογο και τουλάχιστον να σωθεί η φετινή χρονιά και να μπορέσουμε έστω και λίγο να χαμογελάσουμε με αυτήν την ομάδα που για την ώρα μόνο πίκρες μας έχει κεράσει…
Filed under: Ποδόσφαιρο | Tagged: ποδοσφαιρο,ΑΕΚ,ΑΡΗΣ,ΕΛΛΑΔΑ,ΕΥΡΩΠΗ,ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ,ΚΥΠΕΛΛΟ,ΛΕΣΧΗ ΦΙΛΩΝ ΑΡΗ,ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ,ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ,ΟΣΦΠ,ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ,ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ,ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ,ΣΟΥΠΕΡΛΙΓΚΑ,ΤΣΙΩΛΗΣ | 5 Σχόλια »



