Κίτρινος σεισμός στο Μπόλτον!

Με το ένα πόδι στην άλλη φάση μπορούμε να πούμε οτι είμαστε πλέον αν και για 1 λεπτό θα είχαμε ήδη εξασφαλίσει το εισητήριο μας και μαθηματικά. Αν και πριν τον αγώνα το φοβόμουνα το ματς, ερχόμενος εδώ στο Μπόλτον όμως είδα ενα διαφορετικό κλίμα να επικρατεί και αυτό επιβεβαιώθηκε και μέσα στο γήπεδο. Καθώς πλησιάζαμε στο γήπεδο(μεμονωμένα και όχι με τις εκδρομές που υπήρχαν) απο παντού σκάγανε παρέες Αρειανών! Πραγματικα ηταν απίστευτο αυτό που συνέβαινε! Παντού Αρειανοί και οι Άγγλοι οπαδοί εξαφανισμένοι! Αυτό έδινε μια εντελώς αντίθετη εικόνα τόσο εξω όσο και μέσα στο γήπεδο. Απο την μια υπήρχαν οι ελάχιστοι πιτσιρικάδες οπαδοί της Μπόλτον που έδειχναν να ήρθαν στο γήπεδο απο υποχρέωση και απο την άλλη είμασταν εμείς που με πολύ ενθουσιασμό απο νωρίς περιμέναμε πως και πως το παιχνίδι και δείχναμε οτι το θέλαμε πάρα πολύ. Αυτο το κλίμα μεταδόθηκε και στις 2 ομάδες μεσα στον αγωνιστικο χώρο με την ομάδα να φαίνεται απο την αρχή να κρατάει σταθερά το καλό αποτέλεσμα που ήθελε. Το γκόλ στο τέλος του ημιχρόνου έδειχνε οτι πηγαίναμε για θρίαμβο. Δυστυχώς στο τέλος του αγώνα μείναμε με το Χ οπου και αυτό είναι υπερπολύτιμο για την συνέχεια. Εκπληκτική η κερκίδα έδωσε τρομερή ώθηση στην ομάδα με το γνωστό σύνθημα ¨ΑΡΗ γερά στο Χαριλάου παίζουμε για άλλη μια φορά¨ να ακούγεται και πάλι! Η παρέα του planetaris.gr βρίσκεται στο Μπόλτον και σύντομα θα ανεβάσουμε πολλα μοναδικά βιντεακια όπως και παραλειπόμενα απο την σημερινή αναμέτρηση!

Άλλη μια ευρωπαϊκη βραδιά για τον ΑΡΗ!

Άλλη μια ευρωπαϊκή βραδιά για τον ΑΡΗ μας στο κύπελο ΟΥΕΦΑ! Μπροστά μας η Μπόλτον που αν και δεν άρχισε καθόλου καλά την φετινή χρονιά, μετα και απο την πρόσφατη αλλαγή προπονητή φαίνεται να βρίσκει τον δρόμο της. Κάτι τέτοιο φάνηκε και με την τελευταία της νίκη επι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Δυστυχώς όμως για την Μπολτον στον δρόμο της σήμερα το βράδυ θα βρεί τον ΑΡΗ μας με περισσότερους απο 1000 οπαδούς στο πλευρό του να τον σπρώχνουν για ενα θετικό αποτέλεσμα. Οχι οτι δεν γουστάρουμε να κερδίζουμε πάντα αλλα στην συγκεκριμένη περίπτωση και ένα Χ θα είναι λουκούμι! Οπως και η ηττα απο την Σαραγόσα με 2-1 ήταν απολαυστική, μην μου πείτε οτι δεν την γουστάρατε… 🙂 Πιστεύω οτι έχουμε πολλές πιθανότητες για κάτι θετικό για τους εξής λόγους : 1) Οι Αγγλοι είναι γνωστο οτι είναι υπερόπτες και δεν θα δώσουν την απαραίτητη προσοχή στο παιχνίδι. Κατι αντίστοιχο έγινε και στο ζευγάρι Μπλάκμπερν – Λάρισα. 2) Το παιχνίδι των αντεπιθέσεων μας ταιριάζει και ίσως όταν η Μπόλτον πιέσει καταφέρουμε να εκμεταλευτούμε τα κενά που θα αφήσει πίσω στην άμυνα. 3) Παρόλο που διανύει ανοδική πορεία η Μπόλτον και σίγουρα ως Αγγλική ομάδα έχει μια ξεχωριστή δυναμική και εμείς απο την πλευρά μας έχουμε πολύ καλή ομάδα και παίκτες διψασμένους για επιτυχίες, σιγουρα έχουμε μεγαλύτερο κίνητρο για θετικό αποτέλεσμα απο τους αντιπάλους μας και το γεγονός οτι δεν υπάρχει πίεση για το αποτέλεσμα θα βοηθήσει. 4) Ο ΑΡΗΣ θα έχει δίπλα τον κόσμο του, υπολογίζεται οτι θα βρεθούν περισσότεροι απο 1000 ΑΡΕΙΑΝΟΙ να χωροπηδάνε στις κερκίδες του Ριμποκ Στάντιουμ. Η παρέα του planetaris.gr θα βρεθει στο Μπόλτον και έλπιζουμε τα βιντεάκια που θα ανεβάσουμε στην συνέχεια να είναι γεμάτο χαρές και πανηγύρια!!!! Vamos ARIANARA! Vamos UEFA Cup!!!!

Εκανε το καθήκον του ο ΑΡΗΣ για άλλη μια φορα!

Ο ΑΡΗΣ μας για άλλη μια φορά δικαιολόγησε την φήμη του ως «τουρκοφάγος» και πήρε την νίκη με 67-64! Αν και η Εφες Πίλσεν ήρθε ως μεγάλο φαβορί μετα και απο την νίκη της μέσα στην λιθουανία επι της αήτηττης  ως τότε Λιετουβος Ρίτας δεν εμφανίστηκε δυνατή μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μοιραία υπέκυψε στην ανωτερότητα της ομάδος μας. Ελπίζω πολλοί απο αυτούς που γρινιάζουνε και φέρνουν την καταστροφή μετά απο κάθε «στραβό» αποτέλεσμα να καταλάβανε οτι και οι άσχημες εμφανίσεις είναι μέσα στο παιχνίδι για όλες τις ομάδες και μιας και υπάρχει και άλλη ομάδα  μέσα στον αγωνιστικό χώρο και δεν παίζουμε μόνοι μας, πολλά εξαρτώνται και απο την εμφάνιση του αντιπαλου μας. Δηλαδή ήρθε η Εφες Πίλσεν μετα απο μεγάλη νίκη, με όλους να την παρουσιάζουν ως το μεγάλο φαβορί για την πρώτη θέση και έχασε απο εμάς που θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει πολύ πιο εύκολα απο αυτό το αγχωτικό φινάλε. Την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε η Μιλάνο ως τελευταία και κακόμοιρη ομαδούλα της πλάκας και έκανε καταπληκτικό παιχνίδι και μας κέρδισε. Ας μην μας πιάνει πανικός μετά απο κάθε ήττα γιατι η ομάδα βαδίζει σε καλό δρόμο. Ο Ράιτ δείχνει να βρίσκει τον δρόμο του και να «τελειώνει» τα σημαντικά σουτ που χρειαζόμαστε, παιζωντας καθοριστικό ρόλο στην έκβαση και αυτού του αγώνα. Σημάδια ανόδου απο τον Κάστλ, που πραγματικά ο καλός Κάστλ είναι απαραίτητος για την ομάδα. Μάσεϊ και Μότολα για άλλο ένα παιχνίδι τα έδωσαν όλα με τον Φιλανδό να κάνει πολύ χρήσιμη «βρώμικη» δουλειά και να αφυπνίζει κατα κάποιο τρόπο όλη την ομάδα με την κίνηση του μέσα στο γήπεδο. Καλή παρουσία και του Τσαλδάρη τόσο σε επίθεση όσο και σε άμυνα κυρίως. Ο Τέρι έχει αυτήν την εκρηκτικότητα στο παιχνίδι του που δίνει το κάτι παραπάνω στην ομάδα αλλά σήμερα λίγο έλειψε να καταστρέψει τα πάντα με την αψυχολόγητη ενέργεια του που οδήγησε στο 6ποντο των Τούρκων. Απαρατήρητοι πέρασαν για άλλη μια φορα οι Σεραπίνας και Ηλιάδης με τον τελευταίο να δείχνει άλλος παίκτης απο τον μαχητικό και καλό σκόρερ Ηλιάδη που ξέραμε… Θεωρώ πάντως θετικό το γεγονός οτι ο Χέρμπερτ δίνει συνεχώς ευκαιρίες σε κάποιους παίκτες παρά τις μέτριες εμφανίσεις τους γιατι έτσι ίσως κάποια στιγμή βρούν τον καλό τους εαυτό και προσφέρουν τα αναμενόμενα στην ομάδα σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Ματζόν που αν δεν του «έβγαινε» κάποιος παίκτης τον χάναμε στον πάγκο. Με στεναχώρησε η εικόνα του γηπέδου που δεν ήταν κατάμεστο όπως περίμενα αλλά είμαι βέβαιος οτι στις επόμενες αγωνιστικές θα επανέλθει ο ενθουσιασμός και θα πιστέψει ο κόσμος σε αυτήν την ομάδα! Καπου εδω πρεπει να σταματήσω να γράφω και να ετοιμάσω την βαλίτσα μου για Αγγλία!   🙂 2πλο μεσα στο Bolton ΑΡΗ ολε ολε!

Ποια Εφες? ΑΡΗΣ ο «τουρκοφάγος»!

ΑΡΗΣ ο «τουρκοφάγος», ενας χαρακτηρισμός που δεν είναι καθόλου τυχαίος εαν ρίξουμε μια ματια στην ιστορία της ομάδος μας. Εφες Πίλσεν, Τόφας Προύσας, Φενερμπαχτσέ και Μπεσίκτας είναι οι ομάδες που μάθανε για τα καλά ποιός είναι ο Αυτοκράτορας ΑΡΗΣ! Ας τις πάρουμε με μια χρονολογική σειρα αρχίζοντας με μια ιστορική στιγμή , την κατάκτηση του ευρωπαϊκου κυπέλου το 1993 στο Τορίνο απέναντι στην Έφες Πίλσεν που τότε φάνταζε πολύ μικρη απέναντι στην ομάδα μας. Πέρα απο την αναμενόμενη νίκη και κατάκτηση του 1ου ευρωπαϊκου μας τίτλου αξέχαστη θα μείνει για πάντα η κατακίτρινη εικόνα του γηπέδου στο Τορίνο όπως και οι «πράξεις Ελληνοτουρικής φιλίας» που έγιναν με την λήξη του αγώνα με τους τούρκους να τρέχουν να σωθούν! Το 1997 ήρθε μια απο τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία μας(αν όχι η μεγαλύτερη) που έκανε υπερήφανους όλους τους Έλληνες οταν η Αρειανάρα μας πήγε και χάλασε την γιορτή  της Τόφας μέσα στην Τουρκία και κατέκτησε το κύπελο κόρατς  ‘ισως  το πιο ένδοξο τίτλο της ιστορίας της! Χαρακτηριστικό εκείνης της μεγαλειώδης νίκης ήταν το γεγονός οτι οι Τουρκοι δεν άντεξαν την ντροπή της ήττας και άρχιζαν να εκδηλώνουν τα νεύρα τους με αποτέλεσμα να εκκενωθεί το γήπεδο! Την ίδια χρονιά στην φάση των 16 αντιμετωπίσαμε την Μπεσίκτας οπου με 2 νίκες την πετάξαμε έξω! Μερικά λεπτά αφού άρχισε το 2ο ημίχρονο διεκόπη για αρκετά λεπτά το παιχνίδι για να ρίξουν οι παίκτες μας με πρωταγωνιστή τον Λιαδέλη μερικές «μάπες» στους προκλητικούς Τουρκους(αλλα και στο αμερικανάκι που ξεκίνησε την όλη ιστορία) με εμάς στην κερκίδα να κρατάμε ο ένας τον άλλο για να μην «μπουκάρουμε» μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Πέρσι στην ευρωλίγκα απο νωρίς νωρίς η φιλόδοξη Φενερμπαχτσέ του Κουτλουάι και του Σόλομον θυμήθηκε γιατι λένε τον ΑΡΗ «τουρκοφάγο» και υπέκυψε τόσο στο Παλέ όσο και στην καυτή τους έδρα στον αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ! Έτσι λοιπόν και αύριο το βράδυ στο κατάμεστο Αλεξάνδρειο άσχετα με την αγωνιστική κατάσταση των 2 ομάδων οι Τουρκοι θα πάρουν την απάντηση τους. Προβλέπω εναν πολυ δυνατό αγώνα που θα κριθεί στον πόντο με νικητη φυσικά την ομάδα μας. Η Εφες Πίλσεν  είναι ομάδα «ημέρας», δηλαδή μπορεί στον ένα αγώνα να τα βάζει όλα μέσα και στον άλλο ναμην της βγαίνει τίποτα. Μιας και είμαστε και εμείς ομάδα ρυθμού πρέπει να μπούμε απο την αρχή πολύ δυνατά και να μην αφήσουμε περιθώρια στους Τούρκους να κάνουν το παιχνίδι τους, διαφορετικά τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Αν και είμαι κατά των «λαϊκών ξεσηκωμών» μέσο ΜΜΕ για να έρθει ο κόσμος στο γήπεδο, στο συγκεκριμένο παιχνίδι είναι αναγκαία η δυναμική παρουσία του κόσμου στις κερκίδες λόγω της ιδιαίτερης σημασίας του αγώνα. Πέρα απο την επιτακτική ανάγκη για νίκη λόγω βαθμών υπάρχει και το γόητρο όλων μας που σε καμμία περίπτωση δεν θα ανεχτούμε εντός έδρας ήττα απο τους Τούρκους! Όλοι λοιπόν την Τετάρτη το βράδυ στο Παλέ για να λιώσουμε την Εφές Πίλσεν! ΑΡΗ «τουρκοφάγε» κάνε το καθήκον σου!

63-71! Επιτέλους νίκη!

Επιτέλους νίκη θα μπορούσε να πει κανείς μετα απο αυτές τις 4 διαδοχικές ήττες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Η ομάδα χωρίς να δείξει τίποτα ιδιαίτερο με εξαίρεση το 4ο δεκάλεπτο οπου έπαιξε αρκετά καλά σε άμυνα και επίθεση πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε. Ειχαμε πεί οτι τόσο το παιχνίδι με την Μιλάνο όσο και το σημερινό ήταν καθοριστικής σημασίας για την συνέχεια στους συγκεκριμένους θεσμούς. Μια ήττα απο το τελευταίο μαρούσι θα μας κόστιζε εκτός απο ψυχολογικά και βαθμολογικά. Θετική η παρουσία του Ράιτ που έδειξε τον καλό του εαυτό και στο τέλος πέτυχε καθοριστικά καλάθια που δεν επέτρεψαν στον αντίπαλο μας να επιστρέψει στο παιχνίδι και να απειλήσει. Αρκετά καλός ήταν και ο Αγαδάκος που έδωσε σημαντική βοήθεια ερχόμενος απο τον πάγκο. Το μπάσκετ είναι ενα αθλημα που βασίζεται αρκετά στην ψυχολογία του παίκτη και νομίζω οτι ειναι ο βασικός τομέας  που υπάρχει πρόβλημα στην ομάδα και αυτό φαίνεται απο τα τραγικά ποσοστά ευστοχίας στα μακρινά σουτ στους τελευταίους αγώνες. Σήμερα στο 2ο ημίχρονο μπήκαν τα σουτ και νομίζω οτι αυτή η νίκη θα τονώσει το ηθικό όλων των παικτών για την δύσκολη αγωνιστική συνέχεια. Ειναι αναγκαίο η ομάδα να φτάσει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης μιας και την τετάρτη υπάρχει η δύσκολη αναμέτρηση κόντρα στην Έφες Πίλσεν που έχει αποκτήσει πλέον ξεχωριστή σημασία γιατι σε περίπτωση και άλλης εντός εδράς ήττας τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Ας ελπίσουμε να έγινε μια καινούργια αρχή με την σημερινή νίκη και η «κοιλιά» που κάναμε να είναι η τελευταία για την φετινή σεζόν. Τραγελαφικός ο κομπλεξισμός πολλών ΜΜΕ που χαιρόντουσαν να αναφέρουν και να αναγράφουν τον ΑΡΗ ως προτελευταίο βαθμολογικά πριν τον αγώνα κατι που σε καμμία περίπτωση δεν ίσχυε μιας και είχαμε 2 νίκες σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες που είχανε μόλις 1, είχαμε και νίκη απέναντι στην ισόβαθμη Ολυμπιάδα Πατρών και φυσικά  στην διαφορά πόντων ήμασταν πιο πάνω απο όλους… Χαρείτε τώρα που μπορείτε γιατι αρχίσαμε να ξανασκαρφαλώνουμε στην κορυφή!

Νικηθήκαμε απο τις «απουσίες»…

Το μεγάλο στοίχημα που υπήρχε σε αυτό το παιχνίδι πέρα απο την βαθμολογική σημασία του αγώνα ήταν και το αν θα κατάφερνε η ομάδα να ξεπεράσει όλες αυτες τις απουσίες απο κάρτες και τραυματισμούς. Δυστυχώς οι παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν τα κενά δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες που είχαμε όλοι μας για την αναμέτρηση στην Λειβαδιά. Μια ολιγωρία των αμυντικών μας  στην αντεπίθεση του λεβαδειακού και το καθαρό φαουλ που ξεκίνησε η δεύτερη επιθετική ενέργεια των γηπεδούχων οδήγησε σε αυτο το 2-0 απο το 1ο ημίχρονο. Εαν εξαιρέσουμε τα αμυντικά κενα που προερχόταν σχεδόν πάντα απο τους ίδιους παίκτες (κουλουχέρης, βανγκελί) η ομάδα είχε ρυθμό και καλή ανάπτυξη παιχνιδιού και σε καμμιά περίπτωση δεν φαινόταν να υπάρχει αυτή η εξέλιξη στο παιχνίδι. Βέβαια στο ποδόσφαιρο χρειάζεται και τύχη και εμείς αν την είχαμε μπορεί σε κάποιες απο τις ευκαιρίες που δημιουργήσαμε να είχαμε πετύχει κάποιο γκόλ. Συγκλονιστικός ο κόσμος που βρέθηκε κοντά στην ομάδα οπου γέμισε ασφυκτικά τις θύρες που μας αναλογούσαν και απο την αρχή μεχρι και το τελικό σφύριγμα παρέδιδαν οπαδικά μαθήματα σε όλη την φίλαθλη Ελλάδα. Ουτε τα 2 γκολ που φάγαμε ήταν αρκετά για να σταματήσουν την αρειανίδικη «τρέλα» που επικρατούσε στην κατακίτρινη κερκίδα! Εντύπωση μου έκανε στην τηελοπτική μετάδοση τα σχόλια του καλεσμένου του ALPHA(δεν έπιασα το όνομα) οπου έβλεπε απο την αρχή ανωτερότητα του λεβαδειακού και ανύπαρκτες ευκαιρίες της ομάδος μας οταν σε όλο το παιχνίδι εμείς είχαμε την υπεροχη και πρωτοβουλία των κινήσεων και ο λεβαδειακός έπαιζε παιχνίδι αντεπιθέσεων που δυστυχώς του «βγήκε». Με απογοήτευσαν οι παίκτες που κάλυψαν τα κενα των απόντων όπως και αυτοί που μπήκαν ως αλλαγές μιας και δεν είδα την προσπάθεια που περίμενα απο παίκτες που περιμένουν να αρπάξουν την ευκαιρία που θα τους δώσει ο προπονητής. Έχω εμπιστοσύνη στο σύνολο των παικτών αλλα απο όσο φάνηκε σε τόσο δύσκολες στιγμές οπου λείπει η μισή «βασική» ομάδα ειναι αδύνατο να υπάρχει το ίδιο υψηλή απόδοση οπως οταν παίζουμε χωρίς απουσίες. Αν και ήρθε η πρώτη ήττα στο πρωτάθλημα και χάθηκε μεγάλη ευκαιρία να «πιάσουμε» κορυφή η ομάδα έδειξε για άλλη μια φορά καλά στοιχεία και σίγουρα μπορούμε να ελπίζουμε για πολλά στην συνέχεια. Δεν ξενερώνω και τραγουδάω ΑΡΕΙΝΑΡΑ σ’αγαπάω!!!

Απογοήτευση και γκρίνια…

Δυστυχώς χωρίς να το θέλουμε το προηγούμενο post ήταν τελικά προφητικό και όλοι μου οι φόβοι γίνανε πραγματικότητα. Εκπληκτική εμφάνιση απο την «κουτσή» (λόγω τραυματισμών και προηγούμενων εμφανίσεων) Μιλάνο και έλειψη συγκέντρωσης λόγω άγχους σε άμυνα και επίθεση(κυρίως!) απο τους παίκτες μας. Για τους Ιταλούς ήταν η τελευταία τους ευκαιρία για να μπούνε στο παιχνίδι της πρόκρισης, για εμάς θα ήταν το φάρμακο στις πληγές που ανοίξανε απο την αναμέτρηση απο τον πανιώνιο αλλά και η πιστοποίηση της καλής μας πορείας στην ευρωλίγκα. Αν και καταστρέψαμε ότι είχαμε χτίσει εως τώρα τίποτα δεν έχει χαθεί όσο αφορά την πρόκριση και είναι στο χέρι μας να πάρουμε τις νίκες που απαιτούνται εφόσον βέβαια βρούμε τον καλό μας εαυτό. Για το παιχνίδι τι να σχολιασουμε… η τρομερή ευστοχία των Ιταλών εκνεύρισε τόσο εμας όσο και τους παίκτες μας με τα αποτελέσματα αυτού του εκνευρισμού να βγαίνουν με συνεχόμενα τραγικά αστοχα σουτ αλλά και χαμένα ριμπάουντ λόγω κακής συνεννόησης. Όλες τις προσπάθειες που κάναμε για να γυρίσουμε το σκόρ οι αντίπαλοι μας τις εξουδετέρωναν με την ευστοχία τους αλλα και τα επιθετικά ριμπάουντ που σήμερα ήταν σημαντικό πρόβλημα. Πολλές βέβαια απο αυτές τις αντεπιθέσεις μας τις εξουδετερώναμε και μόνοι μας με τραγικά λάθη στην επίθεση και εύκολα καλάθια στην άμυνα. Αν και η Μιλάνο δεν παρουσιάστηκε όπως όλοι την περιμέναμε(ως ομάδα της πλάκας) δεν μπορώ να πώ οτι υπάρχει άλλος λόγος για την ήττα πέρα απο το κακό μας πρόσωπο. Και επειδή υπήρχε πολύ γκρίνια για τον κόουτς θα αφιερώσω μερικές σειρές σε αυτόν. Αυτή ηρεμία που τον διακρίνει ώρες ώρες περνάει στον κόσμο αλλά και στους παίκτες ως χαλαρότητα. Εντάξει δεν λέω οτι πρέπει να ουρλιάζει και να χοροπηδάει σαν μαϊμού(ματσόν) αλλά σίγουρα κάποια στιγμή πρέπει να δείχνει πυγμή ωστε να ταρακουνάει και λίγο τους παίκτες. Χαρακτηριστικό αυτής της χαλαρότητας ήταν η φάση του 2ου δεκαλέπτου και ενώ η μπάλλα έχει βγεί έξω για εμάς όπου ο Καλαϊτζής έχει έντονη διαφωνία με τον Μότολα για το σύστημα που πρέπει να ακολουθήσουν στην συγκεκριμένη επίθεση και όλη αυτη η κατάσταση να εξελίσεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του Χέρμπερτ. Το λιγότερο που περίμενα ήταν να επέμβει άμεσα (μιας και ήταν μπροστά στους 2 παίκτες και παρακολουθούσε την διαφωνία) και να υποδείξει αυτός το τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Αντι για αυτό έμεινε αμέτοχος,  παρακολούθησε την αρκετά έντονη διαφωνία των παικτών και μετά το τέλος της επίθεσης έκανε μια ελαφριά παρατήρηση στον Μότολα… Πέρα απο αυτο το γεγονός με κούρασε λίγο με τις καθυστερημένες αλλαγές τόσο του Τέρι όσο και του Μάσεϊ που τον ξέχασε για ώρα στον πάγκο. Περίεργο μου φάνηκε το γεγονός οτι άν και οι Ράιτ και Τσαλδάρης ήταν σε τραγική μέρα δεν δοκίμασε ούτε στιγμή τον Ηλιαδη(και αυτός είναι ντεφορμέ τελευταία). Για να μην είμαι άδικος με τον προπονητη πιστεύω οτι δεν έχει και τόσο μεγάλο μερίδιο για την εικόνα της ομάδος και βασικοί υπαίτιοι είναι οι παίκτες γιατι όπως και να το κάνουμε με τόση αστοχία και τόσα παιδικά λάθη, τι να σου κάνει ο προπονητής? Δηλαδή στην Γαλλία που παίξανε συγκεντρωμένα για σχεδόν όλο τον αγώνα και δώσανε και ρεσιτάλ άμυνας στο 2ο δεκάλεπτο δεν ήταν η ίδια ομάδα? Πάντως θα το πώ οτι ο κόσμος πιέζει για αποτελέσματα και αυτό έχει δημιουργήσει άγχος στην ομάδα και σε καμμία περίπτωση με γκρίνια και γιουχαρίσματα δεν πρόκειται να βελτιωθεί η κατάσταση. Στήριξη και πάλι στήριξη. Μην βιάζεστε να κρίνετε καταστάσεις γιατι ακόμα είναι αρχή. Δείτε λιγάκι τι γίνεται γενικότερα: ο βάζελος έχανε μέχρι και με 16 πόντους απο το προτελευταίο μαρούσι και ο γάβρος κατάφερε και κέρδισε στην παράταση την ολυμπια λάρισας(αφου πρώτα «αυτοκτονήσανε» οι λαρισαίοι στην κανονική διάρκεια του αγώνα). Ηρεμία, ψυχραιμία και στήριξη στην ομάδα γιατι δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσες χαρές έχουμε ζήσει (και θα ξαναζήσουμε) απο την ομάδα μπάσκετ. ‘Οσοι έρχεστε για  να γιουχάρετε καλύτερα καθήστε σπίτια σας και βρίζετε την τηλεόραση και όταν η ομάδα φτάσει στα επιθυμητά για εσάς επίπεδα ελάτε τότε…

Για την 4η νίκη στην ευρωλίγκα

Επικίνδυνο θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω το σημερινό παιχνίδι απέναντι στην ιστορική Μιλάνο για 3 λόγους. 1) Είναι ίσως η τελευταία ελπίδα των Ιταλών για να ελπίζουν σε πρόκριση, σε περίπτωση ήττας περνάνε μόνο με θαύμα. 2) Έχουν προχωρήσει σε αλλαγές στο ρόστερ τους και ο Μπουλερί που είναι απο τους καλύτερους παίκτες δεν θα αγωνιστεί. Άρα είναι ενα ερωτηματικό ο τρόπος με τον οποίο θα αγωνιστούνε όσο αφορά το «διάβασμα» του παιχνιδιού. 3) Η Μιλάνο φαίνεται να είναι η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου κατι που σημαίνει οτι η νίκη είναι απαραίτητη και θα πρέπει να συνοδευτεί με καλή εμφάνιση. Το γνωρίζουν αυτο όλοι στην ομάδα και είναι ενας παράγοντας που ίσως δημιουργήσει αγχος στους παίκτες μας ιδίως εαν τα πράγματα δεν κυλάνε όπως τα θέλουμε απο την αρχή του αγώνα. Τα 2 επόμενα παιχνίδια με Μιλάνο και Μαρούσι είναι καθοριστικά για την συνέχεια τόσο απο βαθμολογικής πλευράς αλλα πολύ περισσότερο απο ψυχολογικής πλευρας μιας και πρέπει(για μερικούς) η ομάδα να δώσει απαντήσεις μέσα στο γήπεδο για να ξαναπείσει τον κόσμο οτι είναι μια πολυ καλή ομάδα. Σιγουρα είμαστε καλύτερη ομάδα τόσο απο την Μιλάνο όσο και απο τον πανιωνιο(παρόλο που χάσαμε) και πρέπει όλοι οσοι ασχολούνται με το αθλημα να  δούνε οτι ακόμα καμμία ομάδα δεν έχει σταθερότητα στο παιχνίδι της και είναι απολυτως λογικό μιας και οι ομάδες ακόμα «φτιάχνοται» και χρείαζεται χρόνος για να φτάσουν στο επιθυμητό επίπεδο απόδοσης. Στις 21.30 στο Αλεξάνδρειο για άλλη μια μεγάλη ευρωπαϊκη βραδία!

Καναπεδάκηδες ψυχραιμία…

2 μέρες(περίπου) μετά την απρόσμενη ήττα με τον πανιωνιο και οι γκρίνιες δεν έχουν κοπάσει ακόμα. Ποιοί διαμαρτύρονται και γιατι? Διαμαρτύθηκαν οι 4000 που ήταν στο γήπεδο? Οχι. Πικραθήκαμε βέβαια αλλά δεν γιουχάραμε και ουτε καν ασχοληθήκαμε παραπάνω να αναλύσουμε και να αναθεωρήσουμε όλη την ομάδα μας επειδη χάσαμε και χειροκροτήσαμε την ομάδα στο τέλος για την όποια προσπάθεια κανανε. Καθώς έφευγα απο το γήπεδο ακουγα στο ραδιο να στέλνουν μηνύματα(ποτε πρόλαβαν κιόλας?) και να πέρνουν τηλέφωνα αγανακτισμένοι Αρειανοί με τον ομιλητή να επισημάνει οτι πρεπει να γίνει κάτι για να αλλάξει η αγωνιστική εικόνα της ομάδος μας κτλπ. Δηλαδή η ομάδα που άρχισε με 3 στα 3 στην ευρωλίγκα ξαφνικά άλλαξε και πρέπει τώρα να τα βάψουμε όλα μαυρα και να αρχίσουμε να μιλάμε για αλλαγές προπονητη, παικτών κτλπ. Ακούω ξαφνικά όλοι να έχουν γίνει ειδήμονες και να σχολιάζουν τις επιλογές της διοίκησης σε παίκτες και προπονητή. Σκεφθείτε λιγάκι πριν αρχίσετε το κράξιμο και εαν δεν γνωρίζετε λεπτομέρειες για αυτούς που κατηγορείτε (ποιοί είναι και τι έχουν πετύχει στην καριέρα τους) καλύτερα να μην μιλάτε. Απο την αρχή σε αυτο το site είπαμε οτι θέλουμε να ακούγετε η γνώμη όλων αλλα σε όλα πρέπει να υπάρχει μέτρο. Ειναι εκνευριστικό να ακούς πολλούς να γκρινιάζουν για μια άσχημη εμφάνιση και να φέρνουν την καταστροφή απο την 5η αγωνιστική του πρωταθλήματος. Εσυ που γκρινιάζεις, πήρες διαρκείας στο μπάσκετ με μόλις 150 ευρώ? πήγες σε κανένα αγώνα φέτος? ή ψάχνεις κάθε σαβ/κο να δεις σε ποιο κανάλι μας δείχνει? Με αυτές τις απόψεις(γκρίνια)  που εκφράζετε δίνετε τροφή στους εχθρούς μας για να δημιουργήσουν πρόβλημα στην ομάδα. Εχουμε βαρεθεί να ακούμε οτι το μπάσκετ έχει πέσει, ποιος ασχολειταί με την μπάλα με τα σπυρια κτλπ. Οταν όμως χάνει ο ΑΡΗΣ ή αποχωρεί κάποιο μέλος της διοίκησης τότε όλοι οι δημοσιογραφάρες ασχολούνται για να σπείρουν τον πανικό στον κόσμο και να δημιουργήσουν πρόβλημα. Που είσασταν όταν κερδίσαμε την Μάλαγα(3η στην περσινή διοργάνωση), οταν κερδίσαμε εκτός του Γάλλους ή όταν το γυρίσαμε με την Τσιμπόνα? Τότε όμως δεν ασχοληθήκατε με το μπάσκετ γιατι σας είναι αδιάφορο ε? Τώρα όμως που χάσαμε απο τον πανιώνο τρέχετε να κράξετε την διοίκηση και θέλετε να φυγει ο ένας και ο άλλος. Όλα αυτα γίνονται εκ του πονηρού για αυτο θα σας ξαναπώ οτι πριν αρχίσετε να κράξετε την ομάδα μας να το σκεφθείτε λίγο παραπάνω. Εμείς όμως που είμαστε οπαδοί και όχι πανυγηρτζήδες φίλαθλοι θα στηρίξουμε και φέτος αυτήν την ομάδα που είναι καλύτερη απο πέρσι και είμαι σιγουρος οτι θα μας προσφέρει πολλές χαρές. Οσο για εσένα καναπεδάκια εαν δεν σου αρέσει αυτό που βλέπεις απλά άλλαξε κανάλι…

Ολα «ανάποδα» και ήττα με 71-81!

Δυστυχώς κάποιες φορές τυχαίνει να πηγαίνουν όλα στραβά, αυτό λοιπόν έγινε στον σημερινό αγώνα για την ομάδα μας. Τραγική εμφάνιση + κωλοφαρδία αντιπάλου + «ανθρωπάκια με τα γκρί» = ΑΡΗΣ – πανιώνιος 71-81! Ας τα πάρουμε ένα ενα με την σειρά. Καταρχάς η εμφάνιση μας ήταν με διαφορά η χειρότερη φετινή με το ντεφορμάρισμα κάποιων παικτών να γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Κακή άμυνα και έλειψη συγκέντρωσης στην επίθεση που οδηγούσε σε κακές επιλογές και παιδαριώδη λάθη. Εκνευριστική ευστοχία των παικτών του πανιωνίου ιδίως απο τα 6.25 (7/10 3π. στο ημίχρονο!!!). Με τον Σάκοτα αγκυροβολημένο έξω απο τα 6.25 να πυροβολάει ασταμάτητα και την μπάλα να καταλήγει πάντα στο καλάθι μας (6/8 3π. !!!) αλλά και τους υπόλοιπους να μην συγχωρούνε ούτε για πλάκα τα ελεύθερα σουτ απο την αρχή μεχρι το τέλος του αγώνα. Και φυσικά το κομπλεξικό διαιτητικό τρίο που άλλαζε πρόσωπα ανάλογα με την έκβαση του αγώνα. Αν και σε όλη την διάρκεια του αγώνα ο πανιώνιος έπαιζε ιδιαίτερα σκληρή άμυνα οι διαιτητές σφυρίζανε ανάλογα με το σκόρ. Στο 1ο δεκάλεπτο σφυρίξανε 8 φάουλ εις βάρος του πανιωνίου, στο 2ο δεκάλεπτο παρόλο που οι Μάσεϊ, Ράιτ και Μότολα κάνανε «μπασίματα» και προσπαθούσανε να βάλουνε την μπάλα κάτω απο το καλάθι σφυρίξανε 5 φάουλ με τα 3 απο αυτά να έχουν γίνει επίτηδες για να μας κόψουν τους αιφνιδιασμούς. Στους ίδιους ρυθμούς κινήθηκαν τα σφυρίγματα των διαιτητών που επέτρεψαν στους αντιπάλους μας να παίζουν ώρες ώρες κάτς αντί για άμυνα με τους παίκτες να βρίσκονται κάτω στο παρκέ χωρίς φυσικά να κερδίσουν καποιο φάουλ. Απο την άλλη πλευρά στο 3ο δεκάλεπτο βαρεθήκαμε να βλέπουμε την ίδια φάση(καλάθι + φάουλ υπερ του πανιωνίου) και να ψαχνόμαστε όλοι που είδανε το φάουλ οι διαιτητές! Και επείδη ήδη αρχίσανε οι καναπεδάκηδες την γκρίνια στα ραδιόφωνα για προπονητή, διοίκηση και απόδοση συγκεκριμένων παικτών, εχω να πώ ψυχραιμία και πάλι ψυχραιμία. Μια ήττα ήταν και τίποτα παραπάνω…

Σχεδίασε έναν Ιστότοπο όπως αυτός με το WordPress.com
Ξεκινήστε