An alternative prologue
Διαβάζοντας το «Συνάντησε με τα μεσάνυχτα», θα συναντήσετε έναν σκοτεινό, χαμένο στη βροχή, τον χειμώνα και την ένταση πρόλογο. Όμως δεν ήταν πάντοτε ο ίδιος. Να ο αρχικός πρόλογος του βιβλίου. Απολαύστε! Ο ουρανός ζηλεύει τα μάτια του. Το ξέρω καλά αυτό. Λίγα μόνο λεπτά έχουν περάσει από τότε που τα αντίκρισε και είναι ήδη θυμωμένος — ρίχνει αστραπές πάνω από ολόκληρη την πόλη. Νιώθω πως, αν συνεχίσει έτσι, θα την κάψει σαν τσιγαρόχαρτο. Κεραυνοί σχίζουν το γκρίζο, μελαγχολικό χρώμα του, και ψιχάλες πέφτουν σαν δάκρυα από τα πυκνά σύννεφα του. Νιώθει ασήμαντος μπροστά σ’ ένα αγόρι που μοιάζει με όνειρο. Προσπαθεί να το καταστρέψει με την οργή του, να το καλύψει με το σκοτάδι του. Είναι σχεδόν αστείο. Όσο αυτός μαίνεται πάνω απ’ το κεφάλι μου και προσπαθεί να μου τραβήξει την προσοχή, εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο παρά να κοιτάζω εκείνον. Μόνο εκείνον. Στέκεται στην άκρη του δρόμου, κάτω από έναν γέρικο φανοστάτη. Οι πλάτες του, μεγάλες και στιβαρές, έχουν...